Wat is Germaanse geneeskunde?

De Germaanse geneeskunde (ook bekend als Germaanse Nieuwe Geneeskunde of German New Medicine, GNM) is een alternatieve gezondheidsleer die in het jaar 1980 werd ontwikkeld door de Duitse arts Ryke Geerd Hamer. De theorie stelt dat vrijwel alle ziekten worden veroorzaakt door een onverwacht psychisch conflict en dat ziekte in feite een zinvol biologisch proces is. Deze blog gaat dieper in op de herkomst van GNM, de basisprincipes en de toepassing ervan.

Hamer ontwikkelde zijn theorie nadat zijn zoon in 1978 overleed en hij zelf kort daarna teelbalkanker kreeg. Hij concludeerde dat er een causaal verband bestond tussen een traumatische gebeurtenis en het ontstaan van kanker. Vanuit die persoonlijke ervaring werkte hij een systeem uit dat hij de "Vijf Biologische Natuurwetten" noemde.

Volgens Hamer berusten alle ziekten op vijf natuurwetten:

1. De IJzeren Wet van Kanker
Elke ziekte begint volgens Hamer met een plotseling, dramatisch en geïsoleerd beleefd conflict ("conflictshock" of DHS – Dirk Hamer Syndroom). Bijvoorbeeld:

• een onverwacht verlies
• een grote schrik
• een gevoel van afwijzing
• territoriumverlies
• existentiële angst

Het type conflict is bepalend voor welk orgaan ziek wordt.

2. Twee fasen van ziekte
Ziekte verloopt volgens de Germaanse geneeskunde altijd in twee fasen:

Actieve conflictfase

• stress
• slapeloosheid
• koude handen
• verminderde eetlust

Herstelfase
Wanneer het conflict is opgelost begint het lichaam te herstellen:

• ontsteking
• pijn
• zwelling
• vermoeidheid
• koorts

Volgens de Germaanse geneeskunde zijn juist deze herstelverschijnselen vaak wat de reguliere geneeskunde als ziekte ziet.

3. Verband tussen psyche, hersenen en organen
Volgens de theorie veroorzaakt ieder conflict:

• een specifieke verandering in een bepaald hersengebied
• een overeenkomstige verandering in een specifiek orgaan

Hamer ontdekte dat deze hersenveranderingen zichtbaar zijn als concentrische ringen op CT-scans.

4. Evolutie bepaalt het ziektepatroon
De Germaanse geneeskunde koppelt organen aan hun evolutionaire oorsprong. Bijvoorbeeld:

• darm → oeroude conflicten rondom voedsel
• long → doodsangst
• huid → scheiding
• botten → eigenwaarde

Deze indeling is een centraal onderdeel van de methode.

5. Micro-organismen helpen herstel
Volgens de Germaanse geneeskunde veroorzaken bacteriën, schimmels en virussen geen ziekte, maar zouden zij uitsluitend betrokken zijn bij herstelprocessen nadat een conflict is opgelost.

Beoefenaars proberen meestal eerst het onderliggende conflict te identificeren. Dat gebeurt bijvoorbeeld door:

• uitgebreide gesprekken
• zoeken naar een recente ingrijpende gebeurtenis
• het koppelen van klachten aan vaste conflictschema's

De behandeling richt zich vervolgens op:

• bewustwording van het conflict
• emotionele verwerking
• oplossen van het conflict
• het lichaam zijn "biologische programma" laten doorlopen

Er zijn verschillende redenen waarom sommige mensen zich erin herkennen:

• het biedt een begrijpelijk en samenhangend verhaal voor complexe ziekten
• het benadrukt de invloed van stress en emoties, waarvan bekend is dat ze invloed kunnen hebben op welzijn en sommige lichamelijke processen
• het geeft mensen een gevoel van betekenis en controle over hun ziekte
• de consulten nemen vaak veel tijd voor het persoonlijke verhaal van de patiënt

De reguliere geneeskunde erkent dat psychologische factoren zoals chronische stress, trauma en emoties invloed kunnen hebben op gezondheid, bijvoorbeeld via het zenuwstelsel, hormonen, slaap, gedrag en het immuunsysteem. Maar ziekten zoals kanker, infecties of auto-immuunziekten worden gezien als het resultaat van een samenspel van biologische, genetische, omgevings- en leefstijlfactoren, niet van één specifiek emotioneel conflict.

Kortom: Germaanse geneeskunde is een alternatieve theorie die ziekte verklaart vanuit emotionele conflicten en een vaste relatie tussen psyche, hersenen en organen. Hoewel sommige uitgangspunten – zoals het belang van psychologische belasting – aansluiten bij aspecten van de psychosomatische geneeskunde, zijn de kernclaims van de Germaanse geneeskunde niet bevestigd door wetenschappelijk onderzoek en wordt de methode niet beschouwd als een evidence-based medische benadering.